Ο καλός καιρός βοήθησε στο νσ μαζευτούμε 25 άτομα στο περίπτερο Χαϊδαρίου και να ξεκινήσουμε για τον προορισμό μας τα Πίσσια. Αφού κάναμε ένα μικρό κομμάτι του Ποικίλου όρους, πιάσαμε τον αγωγό της ΕΥΔΑΠ και στο εργοστάσιο του ΤΙΤΑΝ πήραμε τον κλασσικό πλέον δρόμο για Φίχθι. Από το Καραούλι περάσαμε στον Πατέρα για να βγούμε Ψάθα και μετά Αλεποχώρι. Από τη μονή της Αγίας Παρασκευής ξεκίναγε και το roadbook που είχαμε ετοιμάσει και μοιράσει στους συμμετέχοντες. Μετά από μια όμορφη και καταπράσινη διαδρομή στα Γεράνεια φτάσαμε στο μικρό αλλά γραφικό χωριό.

Χωριό που βρίσκεται σε απόσταση 4 χλμ. από την Περαχώρα και 17 χλμ. βόρεια του Λουτρακίου, στα Γεράνεια όρη, σε υψόμετρο 650 μέτρων. Ανήκει στο Δήμο Λουτρακίου-Περαχώρας. Μια βαθιά ρεματιά με πολλά πλατάνια και νερά, δίνει στο χωριό μια ιδιαίτερη ομορφιά. Παλαιότερα το χωριό λεγόταν Μπίσια. Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού μάλλον προέρχονταν από τα παράλια της Περαίας Χώρας (Περαχώρας), και πήγαν εκεί την περίοδο της φραγκοκρατίας για να αποφύγουν τις επιδρομές των πειρατών. Κατά τη διάρκεια του ξεσηκωμού του 1821 οι κάτοικοι είχαν ενεργό συμμετοχή μαζί με τους άλλους Δερβενοχωρίτες και με τους αλευρόμυλους, μπαρουτόμυλους (στις ρευματιές του Πράθι) και τους φούρνους που διέθεταν, μπορούσαν να τροφοδοτούν τους αγωνιστές με ψωμί και μπαρούτι. Γνωστός για τη δράση του την εποχή εκείνη είναι ο Πισιώτης Χ΄΄Μελέτης Ράτης. Σήμερα το χωριό έχει περίπου 150 κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

Ευχαριστούμε όλους του φίλους συνταξιδιώτες που μας ακολούθησαν σε αυτό το ταξιδιωτικό.